دورویی دغل کارانه

    دورویی دغل کارانه

     

    تا حالا پیش اومده برای اینکه کسی رو ناراحت نکنید، خطاش رو بهش نگید؟
    چند وقت پیش در کتاب «صراحت تمام عیار» به موضوع جالبی برخورد کردم: دورویی دغل‌کارانه!

    اصطلاحی که کیم اسکات در کتابش ازش استفاده کرده یکی از سمی‌ترین رفتارها در هر سازمانه که اعتماد رو از بین می‌بره، انگیزه‌های کاری رو از افراد می‌گیره و باعث چالش‌های اساسی بین کارکنان و کارفرماها میشه.
    اما دورویی فقط این نیست که یه چیزی بگیم و یه جور دیگه‌ای عمل کنیم.
    استفاده از یه سری کلمه‌‌‌های پرتملق که بهش باور نداریم، انداختن تقصیر گردن دیگران، دروغ گفتن و بهانه‌جویی هم به نوعی دورویی به حساب میاد.
    جالبه گاهی اوقات ما خودمون نمی‌دونیم که رفتارمون دغل‌کارانه‌ست؛ مثلا وقتی ترجیح میدیم برای ناراحت نشدن دیگران خطاهاشون رو نگیم. ممکنه در اون لحظه حس کنیم که این کار بخاطر اهمیت‌مون نسبت به آدماست اما در اصل در همون لحظه‌‌ی به ظاهر انسان‌دوستانه داریم به حسی که دیگران نسبت به ما دارن یا بهتره بگم داریم به خودمون اهمیت میدیم. منم در یه همچین موقعیتی بودم. همه ما بودیم. حتی بعضی وقت‌ها به جای اینکه مستقیماً حرف بزنم ترجیح دادم حرفم رو به یکی دیگه بگم تا به اونی که میخوام منتقل کنه!
    برطرف کردن این رفتار برای موفقیت یه سازمان لازم و حیاتیه چون معمولاً راهنمایی‌هایی‌ که با دورویی دغل‌کارانه انجام میشه تفکر واقعی افراد رو نشون نمیده و صرفاً برای بیان منافع شخصیه. حالا تصور کنید اگه به این راهنمایی اعتماد کنید ممکنه سازمان به چه چالش‌هایی بیافته!

    کیم اسکات میگه بهتره بازی انتقاد رو از خودمون شروع کنیم و از اطرافیانمون بخوایم که خیلی شفاف ما رو نقد کنن. با این کار میتونیم این فرهنگ رو در سازمان یا بین اطرافیانمون جا بندازیم و از دورویی‌های دغل‌کارانه جلوگیری کنیم.

    من بعد از خوندن این کتاب تازه فهمیدم که کدوم رفتارم دورویی دغل‌کارانه بوده و دارم تلاش می‌کنم تا با صریح حرف زدن و گرفتن انتقاد از دیگران این ایراد رو در خودم حل کنم.

    واقعی بودن به درونیات خود ما برمیگرده اگه با خودمون صادق باشیم و با اطمینان و صداقت کارمون رو پیش ببریم غیرممکنه که در چاله دورویی دغل‌کارانه بیافتیم.

    نظر شما
    لطفاً کد امنیتی که در عکس نشان داده شده، را وارد کنید کد امنیتی:
    نظرات کاربران